Apostille (Verdrag van Den Haag 1961)
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Juridische documenten
Een verklaring van erfrecht die in het buitenland wordt gebruikt, moet doorgaans worden voorzien van een Apostille (Verdrag van Den Haag 1961, HCCH — 125 verdragsstaten). Binnen de EU kan de Europese erfrechtverordening (EU) 650/2012 en de bijbehorende Europese erfrechtverklaring (ECS) voor lidstaten gelden, maar banken en notarissen vragen in de praktijk toch vaak een beëdigde vertaling van de Nederlandse notariële akte. Voor niet-verdragslanden geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Wij beoordelen vooraf welke route uw bestemmingsland vereist en coördineren Apostille en consulaire legalisatie in één traject.
Uitgevende instantie: Notaris (notariële akte, onderdeel van de nalatenschap-afwikkeling).
Legalisatie-route
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Binnen de EU geldt vaak rechtstreekse erkenning (Brussel IIa/IIb, Verordening 1191/2016) — geen Apostille of legalisatie nodig.
Voor niet-verdragslanden (o.a. Eritrea, Iran, Vietnam, Saoedi-Arabië, Irak) geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de ambassade.
Stuur de scan, geef de doeltaal en bestemming aan. Wij bevestigen Apostille- of legalisatie-route en een haalbare deadline in de offerte.