Apostille (Verdrag van Den Haag 1961)
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Zakelijke documenten
Een btw-verklaring of fiscale woonplaatsverklaring die in het buitenland wordt gebruikt, moet vaak worden voorzien van een Apostille (Verdrag van Den Haag 1961, HCCH — 125 verdragsstaten). Binnen de EU verloopt fiscale samenwerking en btw-teruggaaf deels via geharmoniseerde procedures, maar buitenlandse belastingdiensten en aanbestedende diensten vragen in de praktijk toch een beëdigde vertaling van de verklaring. Voor niet-verdragslanden geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de ambassade van het bestemmingsland. Wij beoordelen vooraf welke route uw bestemmingsland vereist en coördineren Apostille en consulaire legalisatie in één traject.
Uitgevende instantie: Belastingdienst — btw-identificatienummer of fiscale woonplaatsverklaring.
Legalisatie-route
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Binnen de EU geldt vaak rechtstreekse erkenning (Brussel IIa/IIb, Verordening 1191/2016) — geen Apostille of legalisatie nodig.
Voor niet-verdragslanden (o.a. Eritrea, Iran, Vietnam, Saoedi-Arabië, Irak) geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de ambassade.
Stuur de scan, geef de doeltaal en bestemming aan. Wij bevestigen Apostille- of legalisatie-route en een haalbare deadline in de offerte.