Apostille (Verdrag van Den Haag 1961)
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Juridische documenten
Een verstekvonnis dat in het buitenland wordt betekend of ten uitvoer wordt gelegd, moet doorgaans worden voorzien van een Apostille (Verdrag van Den Haag 1961, HCCH — 125 verdragsstaten). Binnen de EU geldt voor erkenning en tenuitvoerlegging van civiele en handelsvonnissen de Brussel Ia-Verordening (EU) 1215/2012; een buitenlandse deurwaarder of incassopartij vraagt daarbij vrijwel altijd een beëdigde vertaling van het Nederlandse verstekvonnis. Voor niet-verdragslanden geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Wij beoordelen vooraf welke route uw bestemmingsland vereist en coördineren Apostille en consulaire legalisatie in één traject.
Uitgevende instantie: Rechtbank (vonnis bij verstek — de gedaagde is niet verschenen).
Legalisatie-route
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Binnen de EU geldt vaak rechtstreekse erkenning (Brussel IIa/IIb, Verordening 1191/2016) — geen Apostille of legalisatie nodig.
Voor niet-verdragslanden (o.a. Eritrea, Iran, Vietnam, Saoedi-Arabië, Irak) geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de ambassade.
Stuur de scan, geef de doeltaal en bestemming aan. Wij bevestigen Apostille- of legalisatie-route en een haalbare deadline in de offerte.