Apostille (Verdrag van Den Haag 1961)
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Juridische documenten
Een dagvaarding die aan een gedaagde in het buitenland wordt betekend, moet doorgaans worden voorzien van een beëdigde vertaling en — afhankelijk van het land — een Apostille (Verdrag van Den Haag 1961, HCCH — 125 verdragsstaten). Binnen de EU verloopt grensoverschrijdende betekening via de EU-Betekeningsverordening (EU) 2020/1784, waarbij de gedaagde het recht heeft om de vertaling in een hem begrijpelijke taal te ontvangen — een beëdigde vertaling is daardoor in de praktijk vrijwel altijd vereist. Voor niet-verdragslanden geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Wij beoordelen vooraf welke route uw bestemmingsland vereist en coördineren Apostille en consulaire legalisatie in één traject.
Uitgevende instantie: Gerechtsdeurwaarder of advocaat (exploot — het stuk waarmee de procedure aanhangig wordt gemaakt).
Legalisatie-route
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Binnen de EU geldt vaak rechtstreekse erkenning (Brussel IIa/IIb, Verordening 1191/2016) — geen Apostille of legalisatie nodig.
Voor niet-verdragslanden (o.a. Eritrea, Iran, Vietnam, Saoedi-Arabië, Irak) geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de ambassade.
Stuur de scan, geef de doeltaal en bestemming aan. Wij bevestigen Apostille- of legalisatie-route en een haalbare deadline in de offerte.