Apostille (Verdrag van Den Haag 1961)
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Juridische documenten
Een adoptiebeschikking die in het buitenland wordt gebruikt, moet doorgaans worden voorzien van een Apostille (Verdrag van Den Haag 1961, HCCH — 125 verdragsstaten) en een beëdigde vertaling. Voor interlandelijke adoptie geldt daarnaast het Haags Adoptieverdrag 1993, dat de samenwerking tussen herkomst- en ontvangstlanden regelt en de erkenning van de adoptie vergemakkelijkt. Voor niet-verdragslanden geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Wij beoordelen vooraf welke route uw situatie vereist en coördineren Apostille en consulaire legalisatie in één traject — met zorg voor de gevoeligheid van het dossier.
Uitgevende instantie: Rechtbank (adoptiebeschikking — de rechterlijke uitspraak waarmee de adoptie tot stand komt).
Legalisatie-route
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Binnen de EU geldt vaak rechtstreekse erkenning (Brussel IIa/IIb, Verordening 1191/2016) — geen Apostille of legalisatie nodig.
Voor niet-verdragslanden (o.a. Eritrea, Iran, Vietnam, Saoedi-Arabië, Irak) geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de ambassade.
Stuur de scan, geef de doeltaal en bestemming aan. Wij bevestigen Apostille- of legalisatie-route en een haalbare deadline in de offerte.