Apostille (Verdrag van Den Haag 1961)
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Juridische documenten
Een Nederlands testament wordt opgemaakt door een notaris en geregistreerd in het CTR (Centraal Testamentenregister). Voor gebruik in het buitenland — bij een buitenlandse bank, notaris of rechtbank — moet de beëdigde vertaling doorgaans worden voorzien van een Apostille (Verdrag van Den Haag 1961, HCCH, 125 verdragsstaten). Voor niet-verdragslanden geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de ambassade van het bestemmingsland. Binnen de EU biedt de Europese erfrechtverordening (EU) 650/2012 een uniforme regeling voor internationale nalatenschappen; uw notaris of advocaat bepaalt welke legalisatieroute op uw situatie van toepassing is.
Uitgevende instantie: Notaris — geregistreerd in het CTR (Centraal Testamentenregister).
Legalisatie-route
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Binnen de EU geldt vaak rechtstreekse erkenning (Brussel IIa/IIb, Verordening 1191/2016) — geen Apostille of legalisatie nodig.
Voor niet-verdragslanden (o.a. Eritrea, Iran, Vietnam, Saoedi-Arabië, Irak) geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de ambassade.
Stuur de scan, geef de doeltaal en bestemming aan. Wij bevestigen Apostille- of legalisatie-route en een haalbare deadline in de offerte.