Apostille (Verdrag van Den Haag 1961)
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Juridische documenten
De legalisatieroute voor een ouderlijke gezagsbeschikking hangt af van de bestemming. Binnen de EU regelt de Brussel IIb-Verordening (EU) 2019/1111 de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen over ouderlijke verantwoordelijkheid, doorgaans zonder Apostille — wel vraagt de buitenlandse instantie meestal een beëdigde vertaling. Buiten de EU is een Apostille (Verdrag van Den Haag 1961, HCCH — 125 verdragsstaten) nodig, en voor niet-verdragslanden consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Bij grensoverschrijdende gezagskwesties en internationale verhuizing speelt daarnaast het Haags Kinderontvoeringsverdrag 1980 een rol. Wij beoordelen vooraf welke route uw bestemmingsland vereist en behandelen het dossier met zorg.
Uitgevende instantie: Rechtbank (beschikking ouderlijk gezag — de rechterlijke uitspraak over gezag, omgang of verblijfplaats van het kind).
Legalisatie-route
125 verdragsstaten erkennen Apostille als legalisatie. Snelste route voor de meeste landen buiten de EU.
Binnen de EU geldt vaak rechtstreekse erkenning (Brussel IIa/IIb, Verordening 1191/2016) — geen Apostille of legalisatie nodig.
Voor niet-verdragslanden (o.a. Eritrea, Iran, Vietnam, Saoedi-Arabië, Irak) geldt consulaire legalisatie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de ambassade.
Stuur de scan, geef de doeltaal en bestemming aan. Wij bevestigen Apostille- of legalisatie-route en een haalbare deadline in de offerte.